Douanewaarde berekenen: wat telt mee en wat niet?

De douanewaarde van uw zending berekent u in de meeste gevallen met de transactiewaarde-methode: de werkelijk betaalde of te betalen prijs voor de goederen, plus de vervoers- en verzekeringskosten tot de plaats van binnenkomst in de EU. Over die waarde berekent de Douane de invoerrechten, en zij vormt de basis voor de invoer-BTW.

Waarom de douanewaarde ertoe doet

Invoerrechten zijn vrijwel altijd een percentage van de douanewaarde. Een te lage waarde betekent navordering en mogelijk een boete; een te hoge waarde betekent structureel te veel betalen. De waarde staat in elke invoeraangifte en is een vast controlepunt van de Douane — zeker bij lage factuurprijzen ten opzichte van wat gebruikelijk is voor het product.

De transactiewaarde-methode

Het Douanewetboek van de Unie (DWU) kent zes waarderingsmethoden, die in vaste volgorde worden toegepast. De eerste — de transactiewaarde — is verreweg de meest gebruikte: de prijs die daadwerkelijk voor de goederen is betaald of moet worden betaald bij verkoop voor uitvoer naar de EU.

Voorwaarde is onder meer dat er sprake is van een echte verkooptransactie en dat een eventuele verbondenheid tussen koper en verkoper de prijs niet heeft beïnvloed. Pas als de transactiewaarde niet bruikbaar is (bijvoorbeeld bij gratis zendingen of consignatie), komen de alternatieve methoden in beeld.

Wat telt u bij de factuurprijs op?

Bovenop de factuurprijs telt u — voor zover niet al inbegrepen — onder meer bij:

• Vervoerskosten tot de EU-buitengrens: zeevracht, voorvervoer, laad- en behandelingskosten.
• Verzekeringskosten voor het traject tot de EU-grens.
• Commissies (behalve inkoopcommissies) en courtage.
• Royalties en licentievergoedingen die de koper als voorwaarde van de verkoop moet betalen.
• Verpakkingskosten en de waarde van door de koper gratis geleverde materialen, matrijzen of gereedschappen (“assists”).

Welke transportkosten al in de prijs zitten, hangt af van de Incoterm — zie Incoterms en douane.

Wat telt niet mee?

Buiten de douanewaarde blijven — mits apart en aantoonbaar gespecificeerd — onder meer:

• Vervoerskosten ná binnenkomst in de EU (bijvoorbeeld Rotterdam–Utrecht).
• Invoerrechten en belastingen in de EU zelf.
• Kosten voor montage of installatie na invoer.
• Inkoopcommissies die u aan uw eigen agent betaalt.
• Financieringskosten onder een schriftelijke overeenkomst.

Het woord “aantoonbaar” is hier essentieel: zonder specificatie op de factuur of vervoersdocumenten rekent de Douane het bedrag doorgaans gewoon mee.

Relatie met invoerrechten en BTW

De berekening verloopt in twee stappen:

1. Invoerrechten = tariefpercentage (op basis van de HS-code) × douanewaarde.
2. Invoer-BTW wordt berekend over de douanewaarde plus de invoerrechten plus bepaalde bijkomende kosten tot de plaats van bestemming.

Met een artikel 23-vergunning verlegt u de invoer-BTW naar uw periodieke BTW-aangifte, zodat u aan de grens niets voorfinanciert.

Praktijkvoorbeeld

Een importeur koopt goederen in China voor 20.000 euro op FOB-conditie. De zeevracht naar Rotterdam en de verzekering bedragen samen 1.500 euro. De douanewaarde is dan 21.500 euro. Stel het invoerrecht op de betreffende HS-code is 4%, dan bedragen de rechten 860 euro, en wordt de BTW berekend over 21.500 + 860 euro (plus eventuele bijkomende kosten). Wie de vracht vergeet bij te tellen, geeft 1.500 euro te weinig aan — precies het soort verschil dat bij een controle achteraf wordt nagevorderd.

Zie ook

• Incoterms en douane
• HS-code opzoeken
• Eisen aan de handelsfactuur voor de douane
• Artikel 23-vergunning: BTW verleggen bij invoer

Hoe DouaneDoc hierbij helpt

DouaneDoc bouwt bij elke invoeraangifte de douanewaarde op uit uw factuur, vrachtdocumenten en Incoterm, en signaleert het als er posten ontbreken of dubbel geteld dreigen te worden. Vragen over uw waardeopbouw: 088 088 2407 of sales@aircargo.nl.